Przejdź do treści głównej
Venon Interactive TourDemo · dane przykładoweBez połączenia z Twoim serwerem

Poznaj Venona. Bez logowania.

Wybierz obszar, przejdź przez przykładową sytuację i zobacz prawdziwy panel. Możesz też wypróbować konfigurację weryfikacji — wszystko zostaje w tej przeglądarce.

Tryb obserwacji

Zauważ sygnał. Podejmij świadomą decyzję.

Prześledź przykładową falę dołączeń. AntiRaid wykrywa i zgłasza; decyzja o blokadzie należy do administratora.

Zdarzenie

Nowe konta dołączają

Przykład: sześć kont pojawia się w krótkim oknie czasu. To sygnał do analizy, a nie samodzielny dowód nadużycia.

Krok 1 z 4
Venon / OchronaDemo · dane przykładowe
Panel Venona: Ochrona, zrzut z bezpiecznego środowiska demonstracyjnego
Prawdziwy panel · dane demonstracyjne
Bez połączenia z Twoim serweremZasady i możliwości modułu
Demo · dane przykładowe

Wypróbuj konfigurację Verify

Wybierz przykładowy kanał i rolę. Zbuduj wiadomość, a potem sprawdź jej działanie lokalnie. Niczego nie publikujemy na Discordzie.

Jak uruchomić prawdziwą weryfikację

Wybierz kanał, rolę i treść przycisku, aby zbudować podgląd.

Poznaj szczegóły przepływu ochrony

Dla osób, które chcą wiedzieć, jak zapisywane są sygnały, incydenty i przywracanie uprawnień.

Przepływ

Pięć etapów, z których żaden nie jest niejawny

Każdy etap zostawia własny ślad w bazie. To dlatego decyzję da się później odtworzyć i zakwestionować.
  1. Wejście

    AntiFakeEvent

    Nowe konto dołącza do serwera. Moduł kont ocenia wiek konta, awatar, wzorzec nazwy i sposób wejścia. Sam scoring nie jest jeszcze incydentem — to obserwacja.

    Przykład: Konto założone 40 minut wcześniej, bez awatara, nazwa z losowym sufiksem.

  2. Sygnały

    SecuritySignal

    Każda pojedyncza obserwacja zapisuje się jako sygnał: typ, pewność (`confidence`), źródło i klasa prywatności. Jeden sygnał nic nie znaczy — dopiero ich zbieżność w czasie coś opowiada.

    Przykład: Sześć wejść w 90 sekund, wszystkie z tym samym wzorcem nazwy i z tego samego zaproszenia.

  3. Incydent

    SecurityIncident

    Sygnały tego samego rodzaju w jednym oknie czasowym łączą się w incydent z własną wagą (`severity`) i trybem (`mode`). Incydent ma okno, licznik sygnałów i rekomendowane działanie — jeszcze niewykonane.

    Przykład: Incydent typu „fala wejść”: waga HIGH, 6 sygnałów, okno 90 sekund, rekomendacja: podniesienie poziomu weryfikacji.

  4. Działanie

    ShieldSession / SecurityAction

    Nowe serwery startują w trybie SHADOW: incydent jest zapisywany i zgłaszany, ale nic się nie dzieje samo. Wykonanie wymaga świadomego włączenia trybu ręcznego albo ograniczonej automatyki przez administratora.

    Przykład: Administrator zatwierdza działanie w panelu. Zapisany zostaje wykonawca, czas i podstawa decyzji.

  5. Przywrócenie

    ChannelPermissionSnapshot

    Przed zmianą uprawnień zapisywany jest ich stan sprzed działania. Dzięki temu zdjęcie blokady przywraca dokładnie poprzedni układ, zamiast zgadywać, co tam było.

    Przykład: Po 12 minutach fala ustaje. Zdjęcie blokady przywraca uprawnienia 14 kanałów ze zrzutu.

Kierunek jest jednostronny aż do etapu 4: obserwacja nigdy nie wywołuje działania z pominięciem incydentu, a incydent nie wywołuje działania z pominięciem trybu ustawionego przez administratora. Etap 5 jest jedynym, który cofa skutki — i działa na zapisanym wcześniej zrzucie uprawnień, a nie na domysłach.

Security Operations Center

Jak wygląda kolejka incydentów

Widok operacyjny nie pokazuje „zagrożeń zablokowanych” w postaci licznika. Pokazuje pojedyncze incydenty z wagą, trybem i liczbą sygnałów, żeby dało się ocenić, czy reakcja jest w ogóle potrzebna.
Dane fikcyjne — wyłącznie na potrzeby demonstracjiSerwer demonstracyjny
RodzajWagaTrybStanSygnałyOknoUwagi
Fala wejśćHIGHMANUALOPEN690 sSześć kont z tym samym wzorcem nazwy, jedno zaproszenie.
Spam odnośnikówMEDIUMSHADOWOPEN34 minTen sam skrócony odnośnik na trzech kanałach.
Masowe wzmiankiLOWSHADOWCLOSED22 minZamknięty bez działania — próg nie został przekroczony.

Tryb SHADOW oznacza, że incydent został zapisany i zgłoszony, ale system nie podjął działania. Tak startuje każdy serwer — automatyka włącza się dopiero wtedy, gdy administrator świadomie na nią pozwoli i wyznaczy jej granice.

Kartoteka MSIoU

Co widzi administrator, a czego nie zobaczy nigdy

Kartoteka pokazuje liczby zbiorcze z serwerów, do których pytający ma prawo — nie treść wiadomości i nie nazwy serwerów. Poniższy przykład dotyczy konta, które nie istnieje.
Dane fikcyjne — wyłącznie na potrzeby demonstracji

przyklad_alfa · 100000000000000001

Zakres odczytu
2 serwery sieci (z 3 publikujących)
Okno aktywności
30 dni
Wiadomości w oknie
412
Minuty na kanałach głosowych
1180
Sprawdzenia tej osoby
3
  • WARN2Oba na serwerze publikującym do sieci
  • MUTE1Wygasłe
  • BAN0Brak

Paszport: Włączony przez użytkownika — widoczna liczba serwerów, bez nazw

Czego w kartotece nie ma

  • Nazw serwerów. Ani w kartotece, ani w paszporcie. Informacja, gdzie ktoś bywa, nie opuszcza systemu w żadnej konfiguracji.
  • Treści wiadomości. Wyłącznie liczby zbiorcze z okna 30 dni.
  • Danych z serwerów spoza sieci. Serwer, który nie publikuje, nie zasila cudzej kartoteki — nawet stojąc na tym samym bocie.
  • Historii dyscyplinarnej po sprzeciwie. Wpis o wypisaniu się zawęża widok do serwera, na którym zadano pytanie.
  • Anonimowości pytającego. Każde sprawdzenie zapisuje, kto pytał — także to demonstracyjne, gdyby wykonano je w produkcie.

Szczegóły i pliki źródłowe: Trust Center .